HOOVERPHONIC LTD PRESENTS
HOOVERPHONIC PART 5
CHAPTER 8: THE NIGHT BEFORE
[Bio based on a quote by Raymond Geerts: ‘It’s the same book, but a different chapter.’]

Wat voorafging: Hooverphonic entert anno 1996 de Belgische ether met het album A New Stereophonic Sound Spectacular. Single 2 Wicky wordt meteen opgepikt door regisseur Bernardo Bertolucci voor zijn film Stealing Beauty. Het is het begin van een internationaal succesverhaal, waar Hooverphonic met elke nieuwe release een extra hoofdstuk aan toevoegt. Wanneer de groep in 2006 zijn tiende verjaardag viert met de best-of Singles 96-06 gaat de teller van de cd-verkoop over het miljoen stuks. Een jaar na de release van hun zevende langspeler, The President of the LSD Golf Club (2007), het meest experimentele album van hun discografie, beslist zangeres Geike Arnaert om zich op een solocarrière te concentreren. Alex Callier en Raymond Geerts, de bezielers van de band, starten een zoektocht naar een nieuwe zangeres.

Deel # 1: De queeste
‘Fun loving band – Responsible sometimes – Likes to laugh – Lives to compose – Seeks size 36 – For sultry singing on sexy records and dito live shows– No dull moments nor dull music tolerated.’ Zo had de advertentie voor een nieuwe zangeres eruit kunnen zien – vrij naar een scène uit Mad Men, een van de favoriete series van Alex Callier en Raymond Geerts. De echte ad, verspreid over verschillende mediakanalen, klinkt – eerlijk is eerlijk – iets prozaïscher. Feit is dat het duo meer dan 1000 kandidaturen binnenkrijgt van over de hele wereld. Amerika, België (vooralsnog Vlaanderen én Wallonië), Engeland, Israël, Kenia, Polen, Rusland… : de lijst met landen van herkomst van de kandidaten (m/v) laat zich lezen als een wereldatlas. Een dertigtal inzendingen wordt ernstig genomen, slechts één ervan voldoet aan alle vereisten: die van Noémie Maria Alexis Ghislaine Wolfs. Kortweg, Noémie Wolfs.
Beste quotes.
Alex Callier: ‘De ideale kandidate beantwoordt aan vier vereisten: ze heeft een unieke stem, toont karakter, ligt goed in de groep en kan de back catalogue herinterpreteren.’
Raymond Geerts: ‘Er zijn weinig bands die een zanger of een zangeres met succes hebben ingewisseld. Eigenlijk is er maar één: AC/DC.’
Noémie Wolfs: ‘Hooverphonic krijgt maar één kans om Geike Arnaert te vervangen. Als het met mij niet lukt, dan is het gedaan voor de groep.’

Deel # 2. Enter Noémie Wolfs
Noémie Wolfs is gepokt en gemazeld in Scherpenheuvel-Zichem, maar ze is allesbehalve het type girl-next-door. Ze is 22, meet 1,77 meter, etaleert een slanke taille, pronkt met donkerbruin haar en blinkend groene ogen en staat – niet onbelangrijk – stevig in haar schoenen. Een muzikale achtergrond heeft ze niet, op een gelegenheidsbandje in de humaniora na. Zangles heeft ze nooit gevolgd, zingen zit gewoon in haar. De kloof tussen droom en realiteit levert haar een diploma Grafiek op aan de academie in Gent. De oproep van Hooverphonic beantwoordt ze met een demo waarop vier songs staan, opgenomen in Studio Close van Wim Claes. Het zijn niet de doorsnee Celine Dioncovers, wel stevige klassiekers als Lovin You van Minnie Ripperton en The Game of Love van Santana. Alex Callier en Raymond Geerts nodigen haar meteen uit voor een stemtest, laten het resultaat even bezinken, zien haar terug op Muzikantendag en beslissen, overtuigd na een avondje Anvil! in gezelschap van hun band, dat zij het wordt.
Beste quotes:
Raymond Geerts: ‘Die bedriegt de boel!’ (Zijn eerste gedachte wanneer hij de demo hoort.)
Alex Callier: ‘Hoeveel autotune is daaraan te pas gekomen?’ (De eerste vraag die bij hem opkomt na het beluisteren van de songs.)
Noémie Wolfs: ‘Eikel!’ (Haar eerste reactie wanneer Alex Callier haar na een paar maanden radiostilte opbelt met het goede nieuws.)

Deel # 3: The Night Before
Zodra de beslissing gevallen is, start de groep met de opnames van een nieuwe plaat. De opzet is simpel: terug naar de roots van Hooverphonic. Materiaal is er genoeg. Er zijn een paar oude songs die vroeger nooit ‘af’ raakten maar nu, dankzij de nieuwe zangeres, moeiteloos ingeblikt worden (Anger Never Dies, Danger Zone). En er zijn een pak nieuwe nummers. Sommige ervan kwamen tot leven tijdens jamsessies tussen Callier en Geerts (titelsong The Night Before, How Can You Sleep en One, Two, Three ). Andere ontsproten aan een songwritersseminarie in Noorwegen (Heartbroken, George’s Cafe en Norwegian Stars). Identical Twin is dan weer een nieuwe vrucht van de samenwerking tussen Callier en Cathy Denis, die eerder hits opleverde als Jackie Cane (2001) en The Last Thing I Need Is You (2003).
De inspiratiebronnen zijn even groots gebleven als altijd: met zijn rijke orkestratie echoot The Night Before het beste van Burt Bacharach, Ennio Morricone en John Barry, en klinkt het toch weer onmiskenbaar als Hooverphonic. Het album is grotendeels bij Alex Callier thuis opgenomen en is afgewerkt in de befaamde Brusselse ICP Studio’s. Callier zelf verzorgde op aandringen van Raymond Geerts voor het eerst én de productie én de mix. Een oordeel over het resultaat laten ze aan de kenners over. Zelf zijn ze er voldoende van overtuigd.
Beste quotes:
Noémie Wolfs: ‘Raymond is begot een jaar ouder dan mijn vader.’
Raymond Geerts: ‘Ik had het nog zo gezegd aan Alex: laten we een dwerg nemen van 75 jaar. Dan ben ik niet langer de kleinste en niet meer de oudste van de band.’
Alex Callier: ‘Ik heb het aangename gevoel dat we met Noémie verder zullen raken dan voorheen mogelijk was.’

Extra’s 1/2. De meest gespeelde songs op de iPod van Noémie Wolfs
1. Femme Fatale (Velvet Underground: Velvet Underground & Nico - 1967)
2. Wicked Game (Chris Isaak: Wicked Game - 1991)
3. Saturday (Soulwax: Much Against Everyone’s Advice - 1998)
4. Lovin’ You (Minnie Riperton: Perfect Angel - 1974)
5. Lonely (Tom Waits: Closing Time - 1973)

Extra’s 2/2. De Grote Hooverphonic Muziekquiz
Voor wie wil weten hoezeer Noémie Wolfs vertrouwd is met het oeuvre van Hooverphonic: Raymond Geerts en Alex Callier hebben voor de aardigheid vijf vragen aan haar voorgelegd. Haar antwoorden staan op de site hooverphonic.com, de vragen vindt u hier – kwestie van uw voorkennis over de band met die van haar te kunnen vergelijken. Om de spanning wat op te drijven: ze had drie van de vijf vragen juist.
1) Hooverphonic speelde live tijdens de openingsceremonie van het EK 2000. Wat was de eindscore van de openingswedstrijd die dag, België-Zweden?
2) De oorspronkelijke naam van de band was Hoover. Waarom werd die veranderd in Hooverphonic?
3) Wie drumde er bij Hooverphonic ten tijde van The Magnificent Tree (2000)?
4) In wiens voorprogramma speelde Hooverphonic in Scandinavië en Duitsland in 1998?
5) Welk nummer van Depeche Mode heeft Hooverphonic ooit gecoverd?